top of page

Çamur

oy ruhum!

çarp panjuru, güneş dışarda kalsın

kaygan taş rızasını soyun at

yetmez mi ey dünya,

tüm bulanıklığınla üstümden aktığın?

yetmez mi yandığım,

kendini kandıramayanlar cehenneminde?


oy ruhum!

çiçeğini taşıyamayan ince sap gibi

yere yakın ettin yüzümü

anlamadım, insan varlığından nasıl emin oluyor?

herkes nasıl alışmış dünyaya,

benim neden ilk nefesten beri

ciğerlerim yanıyor?


hayatın paçasında bir parça çamurum

kararlı elleriyle çırpıverince Tanrı

aradım, diyeceğim, aradım!

modern sofraların çatal bıçaklarının yanına

ortadoğulu bir isyancık gibi

tahtadan oyulmuş kaşıkcasına

uzanmayı çok şey sandım

bazen de sadece

fotoğrafta güzel çıkmaya çalıştım

modernim, fotoğrafta güzelim

modernim, fotoğrafa sıkıştım


haydi aç panjuru, yine de aç

güneşi içeri al

yüzüm taşra iğnecisi

yüzüm köprüsüz kasabanın salcısı

kaçamam, ben yüzümü dönemem

oy ruhum!

oy bitinden utanan öksüz talebem

292 görüntüleme0 yorum

Comments


bottom of page